ブログ

Türkiye’de tınılarına takıntılı bir şekilde esir olduğum iki grup var biri Nem diğeri de Sakin. Nem’in "Guneste Yalniz" albümünün her saniyesindeki iniş çıkışları, vurucu noktalarını, ölümcül tınılarının başladığı milimetrik saniyeleri, notaları ile bilirkte size sayabilirim!

Evet, abarttım ama öyle, hakediyorlar. Diğer bir deliliğim de Sakin işte. Sakin bizim üniversitenin Taş Oda’sından çıkma. O yüzden ilk konserlerine gidenlerden olduğumu rahatça söyleyebilirim. Birçok ufak tekef konser de verdiler onlara da koştum gittim hep.

Taş Oda konserleri her dönem sonunda olur, kaçırılmaması gerekir. "Yeni müzik, yeni tınılar…" diye ölüp biten benim gibi arkadaşlar için tam bir keşif ortamı. Badem de Taş Oda‘dan geçmiş yine pek saygı duyduğum gruplardandır, onu da eklemeden geçemedim.

Daha geçen güne kadar Sakin’in albümü yoktu. Yüzbinlerce kez (abartıyorum yine karışmayın) “Laleler Beyaz“ı, “Denek Hayatım“ı, “Edepsiz Komedya“yı, “Son“u, “Elif“i ve “Artık Gel“i dinledim. …